സഹയാത്രികര്‍

Monday, March 22, 2010

അവസാനത്തെ യാത്ര





ഓര്‍ത്തുവെച്ചതൊക്കെ
പഴങ്കഥകളിലെ
പതിരുകളാവുന്നു.

പ്രണയലാവയൊഴുകിപ്പരന്ന്
ഹൃദയവടിവുകള്‍ നഷ്ടമായ
ഒരു വെറും പരുത്ത പ്രതലം !!

ഞരമ്പുണര്‍വിന്റെ
കഴിഞ്ഞകാലങ്ങളില്‍ നിന്ന്
മുറിവൊലിച്ച് പറക്കുന്നൊരു
തൂവല്‍ കൊഴിയും പക്ഷിയുണരുന്നു .

വിരല്‍ തൊടുന്ന
ഗദ്ഗദങ്ങളുടെ
അവശേഷിപ്പുകളില്‍
കാലം വീര്‍പ്പടക്കി
കമഴ്ത്തിയൊഴിക്കുന്ന കാനല്‍ജലം .

നഷ്ടങ്ങളുടെ ഉറവയില്‍ കിനിയുന്നതും,
നിറവിന്റെ വ്യാപ്തിയില്‍ കുമിളകള്‍ ചിലമ്പുന്നതും,
പിരിമുറുക്കത്തിന്റെ മഹാമേരുക്കളില്‍
വിറങ്ങലിച്ചു തീരുകയാണ്.

പച്ചപ്പിന്റെ ഒരു കണികയും
ഈ ഭൂമിയിലില്ലന്നോ?

ഇളകുന്ന പ്രതിഛായയില്‍
എന്‍റെ മുഖം
വിറങ്ങലിച്ച പ്രതിരൂപം.

ഇനിയും യാത്ര .
മടുപ്പിക്കുന്നത്.
അവസാനിക്കാത്തത് .

2 comments:

പട്ടേപ്പാടം റാംജി said...

ഞരമ്പുണര്‍വിന്റെ
കഴിഞ്ഞകാലങ്ങളില്‍ നിന്ന്
മുറിവൊലിച്ച് പറക്കുന്നൊരു
തൂവല്‍ കൊഴിയും പക്ഷിയുണരുന്നു

C O EBRAHAM said...

thankz....Life is a journey....We r travellers....Destination Unknown....